انقدر كثیف شدم كه میتونم یه كتاب و به كثافت بكشم! انقدر كه جیغ بزنم تا همه بفهمن كه كثیفی چه بوی گندی داره البته برا شما

انقده دوست دارم جیغ بشم تو دهن كسی كه داره آخرین جیغشو میزنه... خلاص!

كاش میشد كه آدم بشینه همینطوری همه چیزش پشت سر هم مث فیلمای فارسی ردیف شه... ولی چه كنیم كه مث همیشه یه تیكه از پاذل دنیا كمه ! انگار خدا برداشته قایمش كرده بعد ما رو سر كار گذاشته ، ماهم حالا نگرد كی بگرد، شایدم ما خودمون گمش كردیم انداختیم گردن كسی كه از همون اول بی گناه بوده، یعنی به معنای دیگه جوری كه میگن گنا اصا را نمیده بهش...

میدونم الانا دارم شر و ور میگم ولی اینا برا خودم فقط یه شعره! یه شعر بی قافیه ،‌ یه شعر بی معنی ،یه شعر بی وزن، اصا یه شعر شر و ور .... نه قدمیه ، نه جدید ، نه سپید ، نه سیاه، نه آزاد ، نه اسیر فقط هستش ، یعنی دوست داره باشه ولی جایی نداره بین ما مث شوشول فرنود كه كلی بهش خندیدیم و یادمون رفت كه

خنده ی تلخ من از گریه غم انگیز تر است

و باقیه قضایا فقط خندیدیم مث هزار تا كار دیگه كه شب و روز باخنده ازش فرار میكنیم چون زشته ...

یا مث آب بازی یه عده آدم احمق كه نمیدونن شادی حرومه( خوب نفهمن دیگه ، ما میفهمیم) حالا برا اینكه سر عقل بیان مث قرون وسطی نشوندنشون رو صندلی و میگن آ بچه ی خوب اعتراف كن

دیگه خسته شدم ، انگاری دیگه داره صفحه بو گند میگیره بهتره بس كنم

در ضمن اگر كسی از اینجا رد شد .... لطف كنه به بزرگی خودش ببخشه :[خیلی خنده ی تلخ]